Një grup i madh deputetësh të Partisë Laburiste po kërkon që qeveria britanike të tërhiqet nga disa prej reformave më të debatueshme të propozuara nga Shabana Mahmood për sistemin e emigracionit.
Në qendër të përplasjes është plani për ta zgjatur nga pesë në dhjetë vjet periudhën standarde që emigrantët duhet të presin përpara se të fitojnë lejen e qëndrimit të përhershëm në Mbretërinë e Bashkuar, të njohur si Indefinite Leave to Remain.
Ndryshimet mund të prekin rreth 1.6 milion persona që kanë mbërritur në Britani që nga viti 2021. Shumë prej tyre kanë hyrë në vend duke besuar se, pasi të plotësonin kushtet përkatëse, do të mund të aplikonin për qëndrim të përhershëm pas pesë vjetësh.
Kritikët thonë se zbatimi i rregullit të ri edhe për personat që tashmë jetojnë dhe punojnë në Britani do të përbënte një ndryshim retrospektiv të kushteve mbi të cilat ata kishin planifikuar jetën e tyre.
Gati 80 deputetë laburistë raportohet se kanë mbështetur një letër ku kërkohet rishikimi ose anulimi i kësaj pjese të reformës. Kundërshtarët brenda partisë argumentojnë se emigrantët që kanë ardhur ligjërisht, kanë punuar, kanë paguar taksa dhe kanë krijuar familje nuk duhet të detyrohen papritur të presin edhe pesë vjet të tjera.
Deputetët janë veçanërisht të shqetësuar për punonjësit e sektorit të kujdesit social dhe për familjet me të ardhura të ulëta. Sipas tyre, pasiguria për statusin e qëndrimit dhe kufizimi i mundshëm i aksesit në ndihmat sociale mund të shtojnë varfërinë dhe të vështirësojnë jetën e fëmijëve të lindur ose të rritur në Britani.
Një nga kompromiset që po shqyrtohet është krijimi i rregullave kalimtare për personat që ndodhen tashmë në vend. Sipas këtij skenari, disa emigrantë mund të vazhdojnë të fitojnë qëndrimin e përhershëm pas pesë vjetësh, ndërsa do të prisnin edhe tre ose katër vjet të tjera përpara se të kishin akses të plotë në përfitimet shtetërore.
Mund të parashikohen gjithashtu përjashtime të posaçme për më shumë se 600 mijë punonjës të kujdesit social, një sektor që prej vitesh varet në masë të madhe nga fuqia punëtore e ardhur nga jashtë.
Mbështetësit e reformës këmbëngulin se qëndrimi i përhershëm nuk duhet të konsiderohet një e drejtë automatike. Ata thonë se sistemi duhet të shpërblejë personat që kontribuojnë në ekonomi, respektojnë ligjin dhe integrohen në shoqërinë britanike.
Shabana Mahmood e ka paraqitur qasjen e saj si një përpjekje për të kombinuar kontrollin e emigracionit me drejtësinë. Ajo ka argumentuar se Partia Laburiste nuk mund t’ua lërë çështjen e emigracionit partive të djathta dhe se duhet t’u përgjigjet shqetësimeve të publikut për kontrollin e kufijve dhe presionin mbi shërbimet publike.
Megjithatë, kundërshtarët brenda Laburistëve thonë se zbatimi retrospektiv i rregullave bie ndesh me vlerat tradicionale të partisë. Sipas tyre, mund të mbështetet një sistem më i kontrolluar emigracioni pa ndëshkuar njerëzit që kanë hyrë ligjërisht sipas rregullave ekzistuese.
Një tjetër pikë debati është mënyra se si mund të miratohen ndryshimet. Ministria e Brendshme mund t’i zbatojë disa prej tyre përmes ndryshimit të rregullave të emigracionit, pa qenë e nevojshme që ligji të kalojë në një votim të plotë parlamentar. Kjo ka shtuar shqetësimet e deputetëve, të cilët kërkojnë më shumë mbikëqyrje dhe debat në Parlament.
Përplasja tregon tensionin më të gjerë brenda Partisë Laburiste ndërmjet atyre që kërkojnë një politikë më të ashpër ndaj emigracionit dhe deputetëve që paralajmërojnë se masa të tilla mund të krijojnë pasiguri për qindra mijëra familje.
Fati përfundimtar i reformës pritet të varet nga marrëveshjet kalimtare dhe nga fakti nëse qeveria do të pranojë që personat që tashmë kanë nisur rrugën pesëvjeçare drejt qëndrimit të përhershëm të mos përfshihen në afatin e ri dhjetëvjeçar.